Clubs of leden van clubs die iets willen publiceren sturen hun kopie aan wvfd@telenet.be en aan marc.notredame49@gmail.com .


Deze pagina zal regelmatig (minstens maandelijks) opgefrist worden.


Koen CORNELUS vertelt

 

Op stap en onderweg, altijd weer fotografie, het beheerst mijn leven, mijn doen en laten, eerlijk gezegd ik kan niet zonder de magische doos. 

Reeds 30 jaar en ben nu 52 jaar duw ik al op de ontspanknop, wat een wereld die opengaat, telkens weer die drang om alles vast te leggen, bezig zijn met licht, het weer, wolken, seizoenen, gebeurtenissen ...'k hoor wel eens van mijn echtgenote, ‘kan jij nu echt niet een keer kijken zonder dat het te maken heeft met fotografie?’! 

Ben dus zeer dikwijls op stap met de camera, geplande locaties, soms ook niet dan is het een soort jacht, een onbekend terrein opzoeken, ‘s morgens in de vroegte, ‘s avonds laat en ja ook in de nachturen ben ik wel eens actief! 

Het mooie aan fotografie is, waar je ook met de camera komt, er altijd wel een deur open gaat, een vertellement, iets nieuws, een onwetendheid. 

Nog nooit heb ik een reis gemaakt, een gemis ‘k weet het niet, maar beloof je een reis in eigen omgeving, in eigen provincie of eigen land, een mensenleven is tekort om alles te ontdekken, te beleven, te fotograferen! 

Fotografie is voor mij dan ook ontspanning, een uitlaatklep om rust op te zoeken in de natuur, om eens alleen te zijn, één worden met de omgeving, alle zintuigen op scherp om het over te brengen op een foto. 

Sociale fotografie, alsook in straatfotografie, kan ik meer en meer mijn gading in vinden; de mens op beeld is zo waardevol zo uniek, de tijdsgeest die eraan vast hangt, zo’n foto’s rijpen zoals wijn en worden met de jaren beter. 

Een avondje aan de babbel in de fotoclub dat kan een mens zo goed doen, elkaars werk eens zien en te weten komen hoe gelijkgezinden hun beelden toveren uit de camera, verhalen delen, je steekt er altijd iets van op, zo kom je ook op plaatsen waar je geen weet van had. Er is altijd wel iets nieuws te horen. 

Ja, foto’s nemen is voor mij altijd wat een avontuur, van winterkou trotseren in de Hoge Venen tot stormweer aan zee met zand tot achter je oren. Herfstkleuren opzoeken waar er ook maar bos is tot aan de Semois. Volop zomer, struinen langs bloedhete trage wegen, de reuk van korengronden, zwoele avonden. Bedwelmd worden door de bloesems in de lente, het land dat terug tot leven komt, een kabbelend riviertje met voorjaarsgezang. 

De zee is en blijft mijn geliefkoosde stek, telkens weer en weer, net zoals je de zee voor het eerst zag in je kinderjaren. 

In het begin zocht ik mijn kennis in boeken uit de bib, later kocht ik wat boeken en intussen bezit ik een klein bibje met fotoboeken dit ik zo koester, niets heerlijker dan eens een mooi fotoboek te nemen en te chillen ’s zomers onder het lover in de tuin, ‘s winters dicht bij de kachel en genieten. Een eigen plaatsje in huis om je te focussen op fotografie, sorteren en ontwikkelen in Lightroom ‘t is een must! 

Voor mij is fotografie de mooiste hobby die er bestaat, een zegen dit te kunnen doen, delen op sociaal media, de vele fotovrienden, ‘t is een oneindige bron van kennis. 

Vele jaren werkte ik met Nikon spiegelreflexen en zoomlenzen. Sedert enkele jaren echter, toen Fuji spiegelloze camera’s introduceerde, stapte ik over en gebruik ik primelenzen. Het is zeker wat wennen maar die brandpunten zijn zo sterk in evenwicht, net als het menselijk zicht. Het karakter dat schuilgaat in zo’n voetenzoom doet wonderen.
Landschapsbeelden zijn telkens gemaakt op statief, soms met vallen en opstaan, veel geduld maar soms ook wat geluk. Er is maar één regel, je moet er staan!!! 

We gaan dus verder en verder altijd op zoek naar nieuwe opnames, nieuwe horizonten, een levensstijl die ik voor geen geld ter wereld zou willen missen. 

Achter ieder werk schuilt er wel een verhaal, een avontuur...laat je dus meevoeren op reis in mijn werken en geniet! 


Dirk Liviau werd door Romain Tichit, directeur van Maison Contemporain en CEO van ART-Fair Parijs uitgenodigd om zijn DREAMSCAPES ter beschikking te stellen voor tentoonstellingen in diverse Europese steden.

PROFICIAT Dirk !


Ludo Kindt haalt AV-Oscar

Ludo Kindt (76) heeft onlangs één van de allereerste AV-oscars in de wacht gesleept. Deze befaamde prijs kadert in de internationale competitie Challenge 321 waar 122 fotografen uit 14 landen aan deelnemen. 

Challenge 321 daagt hobbyfotografen elk jaar uit om met hun werk een audiovisueel verhaal te creëren met een maximale duur van 3 minuten en 21 seconden. “De input van muziek, geluid en/of tekst heeft hierbij een grote emotionele en vooral sfeervolle waarde die in symbiose met de beeldprojectie de eigenheid van het werkstuk bepaalt”, aldus Ludo. “Het feit dat het werk zo beperkt is in tijd, maakt het nog iets uitdagender. Uiteindelijk heb je slechts een goeie tweehonderd seconden om jouw verhaal te vertellen.”

Left Luggage

Zijn winnende inzending kreeg de titel ‘Left Luggage’ mee. “Hiervoor liet ik mij inspireren door een tentoonstelling van Willy Baeyens die met zijn Art2U-projecten fantastische dingen doet. Hij had kinderfoto’s van Joodse Birkenau-slachtoffers heel realistisch nageschilderd en afgebeeld in achtergelaten valiezen. Met mijn werk maak je hun tragische reis visueel mee. Afwisselende treingeluiden op de achtergrond gemixt met de Joodse hymne Avinu Malkeinu geven het geheel nog een extra dimensie.” Hoelang hij eraan bezig is geweest, kan deze begeesterde fotograaf niet zeggen. “Het is een proces dat gaandeweg groeit. Je experimenteert, laat dingen weg of begint gewoonweg opnieuw tot je tevreden bent over het resultaat.” 

Ludo is al 44 jaar voorzitter van Knipoogje en heeft er van in het begin steeds voor geijverd om te vergaderen in optimale omstandigheden. “We zijn ook steeds blijven groeien. Momenteel tellen we 94 leden. Het jongste lid is 18 jaar en de oudste is er net 91 geworden. Tegenwoordig komen we voor de algemene clubvergadering maandelijks samen in ’t verzonken kasteel van ARhus. Een perfecte locatie waarmee we als club iets kunnen bieden wat onze leden thuis niet kunnen ervaren. Deze erkenning straalt ook uit over onze vereniging waardoor de kwaliteit van onze projecten blijft evolueren”, besluit een trotse voorzitter. 

Uitvoerige info over de werking van Knipoogje vind je op www.knipoogje.be